กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 322 จริงๆ แล้วเราสองคนรู้จักกันมาตั้งแต่สี่ปีก่อน
เวลาผ่านไปไวมาก พอรู้ตัวอีกทีฟ้ามืดไปแล้ว
ช่วงปลายเดือนสิบอากาศเริ่มเย็นๆ ยิ่งหลังคาของลานประลองหลักหายไป ลมหนาวก็พัดทะลุเข้ามาทุกซอกทุกมุมเหมือนผี คนอยู่แถวนั้นถึงกับสั่นงันงก
เพื่อไล่ความหนาว ทุกคนเลยจุดกองไฟไว้ตรงกลาง แสงไฟวูบวาบพอช่วยให้อุ่นขึ้นมาบ้าง
ไป๋หลี่เยี่ยนยังสลบอยู่ ไป๋หลี่อู๋เหินนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ แต่หัวของเขาตอนนี้ยุ่งไปหมด
มู่กวงตายแล้ว ร่างระเบิดจนแหลกเป็นผุยผง แม้แต่ซากศพก็ยังเก็บไม่ได้