เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 293 แสงและเงา ความจริงเมื่อสิบปีก่อน
ไป๋หลี่อู๋เหินไล่ตามอิ่งกุ่ยเข้าไปในป่า ถึงต้นไม้จะขึ้นหนาแน่นแค่ไหน เขาก็ไม่เคยหลุดร่องรอยของอิ่งกุ่ยเลย
ทั้งคู่ต่างเคยลองใช้อาวุธลับสกัดอีกฝ่าย แต่เพราะทั้งสองล้วนมาจากหน่วยพิทักษ์สวรรค์ และยังเป็นหัวกะทิในหมู่ห้าสิบอินทรีเมื่อครั้งนั้น ทั้งฝีมือและท่วงท่าการเคลื่อนไหวจึงพอฟัดพอเหวี่ยงกัน
อะไรที่ไป๋หลี่อู๋เหินทำได้ อิ่งกุ่ยก็ทำได้หมด อาวุธลับทุกชิ้นที่ทั้งสองปาออกไป ต่างก็ถูกอีกฝ่ายสกัดตกได้สบาย ๆ ทั้งนั้น
ไล่กันไปแบบนี้ ไม่นานทั้งสองก็พ้นป่าออกมาถึงหุบเขาแห่งหนึ่ง
ที่นี่มีภูเขาล้อมอยู่สองด้าน กลางหุบมีลำธารเล็ก ๆ ไหลผ่าน ไกลออกไปมีน้ำตกดิ่งลงมา เสียงน้ำกระหน่ำดังสนั่นหู
ไล่มาจนถึงริมธาร ไป๋หลี่อู๋เหินตะโกนลั่น “มู่กวง! เจ้าจะหนีไปถึงเมื่อไหร่!”