เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 181 ถ่ายทอดวิชาโดยตรง แยกเส้นมังกร ใช้ใจควบคุมหลายเส้น
“เจ็ดเค่อ... เจ็ดเค่อ...”
อาเตียวเอนตัวไปข้างหลัง ก่อนจะล้มลงบนหิมะเย็นเฉียบ
เกล็ดหิมะเย็นจัดทิ่มผิวเขาราวกับปลายเข็มนับไม่ถ้วน ทำให้หนาวลึกถึงกระดูก
แต่ความหนาวนี้ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกไม่สบาย กลับช่วยให้สมองปลอดโปร่งขึ้น ความเหนื่อยล้าหายไปเกือบหมดในพริบตา
ผู้อาวุโสอวิ๋นเคยบอกว่า ตอนท่านเหรินทำเวลาได้ช้าที่สุด ใช้เวลาครึ่งชั่วยามเดินทางไปกลับได้หนึ่งรอบ แต่ตอนออกแรงเต็มที่ ใช้เวลาแค่สามเค่อเท่านั้น
ข้าลงเขาใช้เวลาประมาณหนึ่งเค่อ นี่คือความเร็วสูงสุดที่ข้าทำได้ตอนนี้ ถ้าเร็วกว่านี้คงต้องกระโดดลงจากเขาแล้ว
ต่อให้ท่านเหรินลงเขาเร็วกว่าข้า ก็คงไม่ได้เร็วกว่าเท่าไร
ถ้าอย่างนั้นลองสมมติไปก่อนว่าท่านเหรินใช้เวลาลงเขาเท่าข้า คือหนึ่งเค่อ เวลาที่เหลือสำหรับขึ้นเขาก็มีแค่สองถึงสามเค่อ แต่ข้ากลับต้องใช้ถึงหกเค่อ ช้ากว่าเขาเกินสองเท่าเลย
ข้ารู้ว่าวิชาตัวเบาของท่านเหรินสูงส่งมาก แต่ช่องว่างมันกว้างเกินไปหรือเปล่า? หรือคนที่ใช้กำลังภายในจะไม่เหนื่อยกันเลย?