กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 176 เมฆเหนือห่านฟ้า เรื่องเก่าของยอดฝีมืออันดับหนึ่งใต้หล้า
“ฮ่า ๆ หอมจริง หอมมาก!”
ยามค่ำคืนมาเยือน เสียงหัวเราะกังวานของอวิ๋นซีอวี่ดังออกมาจากกระท่อม
เขากำขาไก่ย่างไว้ในมือแน่น ตรงหน้ามีทั้งเมาพันกาลและอาหารจานอื่น ๆ ที่หน้าตาน่ากิน กลิ่นหอมชวนกิน รสชาติก็อร่อย
ถึงปากจะมันเยิ้ม เขาก็ไม่สนใจ ชายชราผู้มีวรยุทธ์สูงส่งคนนี้ไม่ได้หัวเราะอย่างมีความสุขแบบวันนี้มานานแล้ว
เขากัดขาไก่คำหนึ่ง แล้วคว้าจอกเมาพันกาลขึ้นมากระดกอึกใหญ่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข พร้อมส่งเสียงจุ๊บจั๊บอย่างพอใจ
ความสุขก็ประมาณนี้แหละมั้ง?
“เซวียนเอ๋อร์ ไม่ต้องวุ่นแล้ว ออกมากินข้าวด้วยกันเร็ว” อวิ๋นซีอวี่ตะโกนเรียก
“มาแล้ว ๆ” เสียงใส ๆ ของจ้าวเซวียนเอ๋อร์ดังมาจากในครัว
นางยกอาหารจานสุดท้ายออกมาจากครัว กวาดตามองรอบ ๆ แต่กลับไม่เห็นอาเตียว