ตอนที่ 172 เผยฝีมือเพียงนิด ยอดฝีมืออันดับหนึ่งใต้หล้าก็ยังมึนงง

ตอนที่ 172 เผยฝีมือเพียงนิด ยอดฝีมืออันดับหนึ่งใต้หล้าก็ยังมึนงง

ที่นี่ที่ไหน......

ในความพร่าเลือน อาเตียวรู้สึกเหมือนตัวเองมาอยู่ในป่าแห่งหนึ่ง

รอบตัวมีแต่ต้นไม้เก่าแก่สูงเสียดฟ้า ใบไม้เขียวชอุ่มบดบังแสงแดดไปเกือบหมด เหลือเพียงแสงเป็นหย่อม ๆ ส่องลงมาบนตัวเขา พอให้รู้สึกอุ่นขึ้นมานิดหน่อย

ไม่ไกลจากเขามีลำธารสายหนึ่ง น้ำใสจนมองเห็นปลาตัวเล็กกับกุ้งตัวน้อยที่อยู่ข้างล่าง

อาเตียวเดินไปนั่งยอง ๆ ริมลำธาร จ้องเงาตัวเองบนผิวน้ำ สายตาค่อย ๆ ชัดขึ้น ความทรงจำก็หลั่งไหลกลับมา

'นึกออกแล้ว ท่านอาวุโสอวิ๋นตบข้าทีหนึ่ง แล้วข้าก็หมดสติไป......'

'ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้ข้ากำลังฝันอยู่หรือ?'

'แต่ทำไมถึงฝันถึงที่นี่ล่ะ?'