กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 169 ก้าวขึ้นมหาขุนเขาหิมะเทียนหลง ดวงตาคู่สีปรากฏหน้ากระท่อม
พอออกจากเมืองซีอวี่แล้วขึ้นทางเขามหาขุนเขาหิมะเทียนหลง จ้าวเซวียนเอ๋อร์ถึงได้รู้ว่าความหนาวจริง ๆ เป็นยังไง
ลมหนาวบนเขาพัดบาดหน้าเหมือนใบมีด จนหน้าเจ็บไปหมด สูดลมหายใจเข้าไปทีก็เหมือนปอดจะแข็งเป็นน้ำแข็ง
นางนึกภาพไม่ออกจริง ๆ ว่าอวิ๋นซีอวี่อยู่ในที่แบบนี้ได้ยังไง แถมอยู่มานานเป็นสิบ ๆ ปี
“เซวียนเอ๋อร์ เจ้าไหวไหม?”
เทียบกับจ้าวเซวียนเอ๋อร์แล้ว อาเตียวแทบไม่รู้สึกถึงความหนาวรอบตัวเลย
จ้าวเซวียนเอ๋อร์สูดจมูก เสียงสั่นนิด ๆ “หนาวจัง แค่ฤดูใบไม้ร่วงก็หนาวขนาดนี้แล้ว พอถึงหน้าหนาวจะหนาวขนาดไหนกันนะ?”
อาเตียวถามอย่างเป็นห่วง “เอาเสื้อของข้าไปใส่อีกตัวไหม?”
“จะได้ยังไง? แล้วถ้าเจ้าหนาวขึ้นมาล่ะ?”