เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 155 เรื่องนี้ไม่คาดคิดจริง ๆ
หลังจากหนีออกมาจากหอกุยซวี เฉินเสี่ยวเตากับอีกสองคนก็เดินเล่นอยู่ในหุบเขาพักหนึ่ง ก่อนจะเริ่มง่วงกันขึ้นมา เมื่อคืนดื่มเหล้ากันจนดึก แถมยังตกน้ำอีก ไม่ง่วงสิแปลก
ทั้งสามคนเลยแยกย้ายกันกลับไปนอนชดเชย
แต่เฉินเสี่ยวเตาไม่กล้ากลับหอกุยซวี กลัวจ้าวเซวียนเอ๋อร์จะจับได้แล้วอบรมเขาอีกรอบ เขาเลยไปหาต้นไม้ริมทะเลสาบ แล้วทิ้งตัวลงนอน พอหลับตาได้ไม่นานก็หลับไป
แต่หลับได้ไม่นาน กลิ่นหอมอ่อน ๆ ก็ลอยมาแตะจมูกเฉินเสี่ยวเตา เขาจึงลืมตาขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ใบหน้าสวยคมและเย็นชาของหนิงชิงอีปรากฏอยู่ตรงหน้า
เฉินเสี่ยวเตาชะงักไปนิด ก่อนจะแซวว่า “อ้าว นี่ไม่ใช่จอมยุทธ์หญิงใหญ่หนิงชิงอีของเราหรอกเหรอ? ในที่สุดก็ลุกจากเตียงได้แล้วสินะ?”
หนิงชิงอีมองเขาหน้านิ่ง แล้วถามสั้น ๆ ว่า “ข้าได้ยินว่าเมื่อคืนเจ้าดื่มเหล้าจนตกทะเลสาบหรือ?”
“ให้ตายสิ ใครปากสว่างเอาไปเล่ากันนะ ทำไมทุกคนถึงรู้กันหมดเลย? คราวนี้ข้าดังจริง ๆ แล้วสิ”