ตอนที่ 90 ข้าต่างหากที่ไม่เคยเป็นคนของหุบเขากุยซวี

ตอนที่ 90 ข้าต่างหากที่ไม่เคยเป็นคนของหุบเขากุยซวี

สิบสามปีก่อน หุบเขากุยซวี

แสงสุดท้ายยามเย็นส่องลงบนผิวน้ำในทะเลสาบ จนระยิบระยับไปหมด

เด็กหนุ่มสองคนกำลังโยนก้อนหินให้กระดอนบนผิวน้ำ เสียงหัวเราะของพวกเขาคลอไปกับเสียงหินตกกระทบผิวน้ำ กลายเป็นภาพที่ชวนให้มีความสุข

ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน ก็มีเด็กหญิงหน้าตาน่ารักมากคนหนึ่งกระโดดดึ๋ง ๆ วิ่งเข้ามา

“พวกพี่กำลังทำอะไรกันอยู่หรือ?” เด็กหญิงถามด้วยความสงสัย

เด็กหนุ่มหน้าตาสุภาพคนหนึ่งหันกลับมาแล้วยิ้มเห็นฟัน “พวกพี่กำลังโยนหินให้กระดอนบนผิวน้ำ เจ้าอยากเล่นไหม?”

เด็กหญิงทำปากยื่น สีหน้าดูน่าสงสาร “แต่ข้าเล่นไม่เป็นนี่นา พี่ชายสอนข้าได้ไหม?”