ตอนที่ 57 ใจฮึกเหิม แต่จำใจต้องจากหุบเขากุยซวี

ตอนที่ 57 ใจฮึกเหิม แต่จำใจต้องจากหุบเขากุยซวี

พอหนานกงเลี่ยพูดจบ บรรยากาศตรงนั้นก็เปลี่ยนไปทันที

ต่อให้อาเตียวจะซื่อบื้อแค่ไหนก็ฟังออก ว่าหนานกงเลี่ยสงสัยว่าเขาคิดร้ายกับจ้าวเซวียนเอ๋อร์

“ท่านลุงหนานกง ข้า...”

ตอนอาเตียวกำลังจะอธิบาย จ้าวเซวียนเอ๋อร์ก็รีบพูดแทรกขึ้นก่อน “ผู้อาวุโสหนานกง ท่านวางใจได้ เจ้าทึ่มดูแลข้าดีมาตลอด แถมยังช่วยชีวิตข้าไว้ตั้งหลายครั้ง ข้าเชื่อใจเขามาก”

หนานกงเลี่ยมองอาเตียวตั้งแต่หัวจรดเท้า สมัยหนุ่มเขาทำแต่เรื่องปล้นบ้านชิงทรัพย์ เจอคนมาทั้งดีทั้งชั่ว พอนานเข้าเขาก็มีวิธีดูคนเป็นของตัวเอง

ในสายตาเขา แววตาของอาเตียวใสซื่อและหนักแน่น ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนคิดร้าย