กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 52 สันเขาเมฆาแดง วัดเยี่ยนอวิ๋นอายุร้อยปี
ออกจากเมืองผิงอันมาก็เป็นทางหลวงแล้ว พอไม่มีภูเขาสูงชันขวางทาง ขี่ม้าไปหุบเขากุยซวีก็ใช้เวลาราวสามวัน
แต่ต้องควบม้าทั้งคืนถึงจะไปถึงในเวลานั้น แถมอาเตียวกับจ้าวเซวียนเอ๋อร์มีม้าแค่ตัวเดียว ม้าก็ต้องพักและกินอาหารด้วย พอถึงวันที่สาม พวกเขาเพิ่งเดินทางมาถึงทิวเขาเมฆาแดงแห่งหนึ่งในเขตจงโจว
ตอนนั้นเป็นเวลาเที่ยงวัน แดดแรงแผดเผาผืนดิน
อาเตียวเห็นว่าม้าที่ขี่อยู่หายใจหอบ เหงื่อท่วมตัว ดูท่าจะเหนื่อยเต็มที
เขาเลยหาที่ร่มใต้ต้นไม้หนาทึบ แล้วตัดสินใจให้ม้าพักสักครู่