ตอนที่ 27 จ้าวเซวียนเอ๋อร์วางค่ายกลไหมมังกร รับมือศัตรูร่วมกัน

ตอนที่ 27 จ้าวเซวียนเอ๋อร์วางค่ายกลไหมมังกร รับมือศัตรูร่วมกัน

ในถ้ำชั้นบนมีแต่หมอกดำหนาทึบ มองไปทางไหนก็เหมือนแสงสว่างถูกกลืนหายไปหมด

ผนังหินเต็มไปด้วยรอยกระบี่ รอยเหล่านั้นตัดกันไปมาเหมือนบทกวีเก่าแก่

เสื้อคลุมของหลิวซื่อสี่ขาดรุ่งริ่งไปหมด สภาพเขาดูย่ำแย่ไม่น้อย ในใจก็หงุดหงิดสุด ๆ ต้นเหตุก็มาจากสองคนตรงหน้านี่แหละ—

ไอ้หนุ่มจากหอกระบี่วั่งเซียน กับสาวน้อยจากหุบเขากุยซวี

เขาหาโอกาสลงมือกับเฉินเสี่ยวเตาหลายครั้ง แต่ทุกครั้งที่ใกล้จะสำเร็จ เข็มผลึกม่วงของจ้าวเซวียนเอ๋อร์ก็มักพุ่งมาขัดจังหวะได้พอดี

ครั้งหนึ่งเขาถูกบีบจนหมดทางเลือก เลยยอมเสี่ยงโดนเข็มแล้วซัดฝ่ามือใส่เฉินเสี่ยวเตา แต่พอโดนเข็มผลึกม่วง สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปทันที

วินาทีที่ถูกเข็มแทง เขารู้สึกเหมือนมีงูเย็นเฉียบกัดตรงแผล ความชารุนแรงแล่นไปทั่วร่างในพริบตา เขาตกใจจนรีบใช้กำลังภายในปิดเส้นลมปราณตรงที่โดนเข็ม

หลังจากเจอบทเรียนครั้งนั้น เขาก็ไม่กล้าดูถูกเข็มผลึกม่วงของจ้าวเซวียนเอ๋อร์อีก

ส่วนไอ้หนุ่มจากหอกระบี่วั่งเซียนที่ชื่อเฉินเสี่ยวเตานั่นรับมือยากยิ่งกว่า ฝีเท้าของเจ้าหนุ่มนี่สูสีกับเขา แถมยังใช้กระบี่มือซ้ายได้คล่องแคล่วสุด ๆ ทุกกระบวนท่าล้วนเล็งจุดตายของเขา