กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 25 ปรากฏตัวเสียที เจ้าลัทธิบัวดำหลิวซื่อสี่
“ไอ้เด็กปากดี ข้าสาบานว่าจะให้เจ้าไปตายเป็นเพื่อนลูกข้า!”
เจ้าลัทธิบัวดำพุ่งเข้าใส่เฉินเสี่ยวเตาเร็วราวกับภูตผีในความมืด
ไอสีดำเข้มข้นพลุ่งพล่านอยู่ในฝ่ามือทั้งสองข้างของเขา ราวกับหุบเหวที่กลืนกินทุกสิ่ง อากาศบิดเบี้ยวไปตามทางที่เขาผ่าน ทิ้งควันดำเป็นทางยาวไว้เบื้องหลัง
ถึงเขาจะเร็วมาก แต่เฉินเสี่ยวเตาก็ยังพอรับมือได้ทัน
เขาถอยหลังเบา ๆ สองก้าว ดึงระยะห่างจากเจ้าลัทธิบัวดำได้อย่างพอดี แล้วก็ฟันปราณกระบี่ออกไปทันที
เจ้าลัทธิบัวดำแค่นเสียง เขามั่นใจในวรยุทธ์ของตัวเอง จึงยกมือฟาดสวนอย่างสบาย ๆ หวังจะสลายปราณกระบี่นั้นได้ง่าย ๆ
ในความคิดของเขา ฝีมือของคนคนหนึ่งดูได้จากกำลังภายใน
เขาฝึกวรยุทธ์มาหลายสิบปี กำลังภายในลึกล้ำมหาศาล ส่วนเด็กจากหอกระบี่วั่งเซียนตรงหน้าก็ดูอายุแค่ยี่สิบกว่า เขาไม่เชื่อว่าพลังฝึกฝนหลายสิบปีของตัวเองจะรับปราณกระบี่ของเด็กนี่ไม่ไหว
แต่ตอนนั้นเจ้าลัทธิบัวดำคงลืมไปอย่างหนึ่ง ก่อนหน้านี้เฉินเสี่ยวเตายังใช้ปราณกระบี่สังหารชายชุดม่วงได้ ทั้งที่ถูกปราณแกร่งของเขาขวางไว้ แล้วปราณกระบี่ครั้งนี้จะธรรมดาได้ยังไง?