กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 15 ร้านน้ำชาคลายร้อน เจ้ายกจอกมา ข้าก็พร้อมดื่มด้วย
เช้าตรู่กลางฤดูร้อน แสงแดดสาดลงทั่วผืนดิน
ทั้งสามคนพักกันมาทั้งคืนแล้วก็ออกเดินทางตามทางเลียบแม่น้ำ มุ่งหน้าไปยังเมืองผิงอันที่อยู่ไกลออกไป
จ้าวเซวียนเอ๋อร์มองถนนข้างหน้า แล้วถามเฉินเสี่ยวเตาที่กำลังคล้องคอเดินไปกับอาเตียวว่า “ดูจากแผนที่แล้ว พวกเราน่าจะถึงเมืองผิงอันในครึ่งวัน”
“พอถึงแล้วเจ้าวางแผนยังไง จะไปหาศิษย์พี่ชายกับศิษย์พี่หญิงของเจ้าก่อนหรือเปล่า”
เฉินเสี่ยวเตาพยักหน้า สีหน้ามีแววกังวลอยู่บ้าง “ใช่ ตั้งแต่แยกกับพวกเขาก็ผ่านมาตั้งสี่วันแล้ว ถึงจะเป็นศิษย์พี่ชายกับศิษย์พี่หญิงของข้า แต่ฝีมือวรยุทธ์ยังสู้ข้าไม่ได้”
“ศิษย์พี่หญิงสองคนน่ะไม่เท่าไรหรอก ที่ห่วงคือศิษย์พี่ชายของข้า เขาค่อนข้าง...แบบนั้นน่ะ เจ้าเข้าใจใช่ไหม ข้ากลัวว่าเขาจะบุ่มบ่ามไปจัดการเรื่องนั้นเอง”
“เรื่องนั้นเหรอ” จ้าวเซวียนเอ๋อร์ถามอย่างสงสัย “พูดถึงแล้ว เมื่อคืนเหมือนข้าจะได้ยินเจ้าพูดถึงอยู่”
“เจ้าบอกว่าพวกเจ้ามาเมืองผิงอันคราวนี้เพื่อจัดการเรื่องบางอย่างใช่ไหม ตกลงเป็นเรื่องอะไรกัน ถึงต้องออกจากหอกระบี่วั่งเซียนมาไกลขนาดนี้”
“เอ๊ะ? เมื่อวานข้าไม่ได้เล่าให้พวกเจ้าฟังหรือ”