บทที่ 206

บทที่ 206

ฮวาโยวเดินไปเด็ดกล้วยที่หลังบ้านด้วยตัวเอง

แน่นอนว่าเธอไม่ได้สังเกตเห็นความคิดของลูกศิษย์

หลังจากกลับมาจากหลังบ้าน หยางเซิ่ง ชำระเงินเรียบร้อยอย่างคล่องแคล่ว มือทั้งสองข้างไม่มีที่ว่าง ถือเครื่องดื่มหลายแก้วจนเต็มมือ

หยางเซิ่ง ดื่มนมรสสตรอเบอร์รี่ ความหวานละมุนทำให้เขาคิดว่าตัวเองคงไม่ชอบมัน แต่ในความเป็นจริงแล้วเขากลับคิดผิดถาง

พอได้ดื่มนมเข้าไปนิดหน่อย เขาก็ลอยเคว้งจนจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร

เพิ่งจะผลาญเงินก้อนโตไปหมาด ๆ ทำให้เขารู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองกลายเป็นเศรษฐีผู้ใจป๋าที่ยอมทุ่มเงินเป็นเบี้ยไปเสียแล้ว

เขาส่งความรู้สึกนี้ไปบอกพ่อของตัวเองแบบคำต่อคำ

หยางเซิ่ง ได้รับกล้วยที่เฝ้ารอคอยมานาน เขานำพวกมันไปเก็บรักษาไว้ในมิติเก็บของด้วยความทะนุถนอมทั้งหมด