บทที่ 201

บทที่ 201

เขาแปลกใจมาก แต่ก็ไม่ได้เก็บปัญหานี้มาคิดมากความ กลับเอ่ยขึ้นว่า "ผมเองแหละครับ แต่ก่อนการเป็นบอดี้การ์ดเป็นเพราะความจำเป็นทางชีวิตมากกว่า หัวสมองผมไม่ได้ฉลาดปราดเปรื่องเหมือนเจ้าต้นไม้โง่นั่น ก็เลยเลือกที่จะเดินสายใช้แรงงานน่ะครับ"

"แต่ที่ชิงหานซานไม่ได้เป็นเพราะความจำเป็นหรอกครับ ผมค่อนข้างชอบที่นี่เลยล่ะ"

คำว่าผมค่อนข้างชอบที่นี่คำเดียว แฝงความรู้สึกไว้มากมาย

ฮวาโยวเองก็ยกมุมปากขึ้น "ใครบ้างจะไม่ชอบชิงหานซานล่ะ"

ฮวาโยวส่งเสียงฮัมในลำคอด้วยความภาคภูมิใจเป็นพิเศษ

เธอก็ชอบชิงหานซานเหมือนกัน

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่ชิงหานซานในใจของเธอ ไม่ได้เป็นเพียงแค่สถานที่ที่คอยรับเธอไว้อีกต่อไปแล้ว