บทที่ 196

บทที่ 196

เป็นไปตามคาด

เรือนพักทุกหลังต่างเงียบสงบลง

ในกลุ่มสนทนายิ่งเงียบกริบจนน่าอึดอัด ไม่มีใครกล้าส่งเสียงสุ่มสี่สุ่มห้าอยู่พักใหญ่

บรรดาแขกที่เพิ่งจะโอ้อวดพะบู๊ไปหยก ๆ ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยเรื่องหาเรื่องอีกต่อไป

ยังมีแขกอีกสองสามคนที่เคยส่งเสียงในกลุ่มเพื่อเหน็บแนมเถ้าแก่น้อย กำลังวางแผนจะเช็คเอาท์หนีออกไปกลางดึก

ผลปรากฏว่าภรรยาของพวกเขากลับไม่ยอมย้ายออก

"คุณพูดบ้าอะไรเนี่ย นั่นมันบุปผาตราตรึงนะ! ต่อให้ทิวทัศน์ที่นี่จะดีแค่ไหน ปลาคาร์ปจะหายากเพียงใด หรืออยู่สบายแค่ไหน จะสำคัญเท่าชีวิตได้ยังไงเล่า!"

"ที่เถ้าแก่น้อยกล้าให้บุปผาตราตรึงมาส่งข้าวให้พวกเรา ก็เพื่อขู่ให้รีบไสหัวไปซะ อย่าได้มาขวางหูขวางตาเธอยังไงล่ะ!"