บทที่ 189

บทที่ 189

ความปั่นป่วนสงบลงภายในเวลาไม่กี่วินาที

พอกวนอวิ้นได้สติและลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เขาเห็นคือกล้ามเนื้อหน้าอกที่แน่นตึง

เขาเกือบจะกระโดดโหยงขึ้นมาในทันที

ฮวาโยวหัวเราะแห้ง ๆ แล้วส่งยิ้มให้ทั้งสองคน "แหะ ๆ เมื่อกี้รีบไปหน่อย ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะคะ"

หลิงย่าง: "..."

"อาจารย์ครับ"

เขาเอ่ยเสียงแผ่ว พร้อมกับวางเด็กหนุ่มตัวโตหนักอึ้งที่อุ้มอยู่ลงบนพื้น

ทุกการเคลื่อนไหวล้วนแสดงออกถึงความรู้สึกในใจ — ถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายเป็นแขกผู้สูงศักดิ์ของชิงหานซาน ฉันต้องโยนเขาออกไปแน่ ๆ ฉันต้องอดกลั้นความหงุดหงิดของตัวเองไว้

ฮวาโยวตบไหล่หลิงย่างเบา ๆ เพื่อปลอบใจ พร้อมกับหยิบแอปเปิ้ลที่เพิ่งเด็ดสด ๆ ยัดใส่มือเขา