บทที่ 183

บทที่ 183

จู้หมิงดวงตาสว่างวาบ คว้าหมับปิดปากของซาหงเฟิงที่กำลังจะเอ่ยขึ้นทันที "จริงหรือ ขอบคุณ ๆ! ฉันได้ยินกิตติศัพท์มานานแล้วว่าอาหารของชิงหานซานอร่อยเป็นพิเศษ วันนี้คงมีบุญปากแล้วสิ"

นอกจากจู้หมิงแล้ว ครูคนอื่น ๆ จริงแล้วไม่ได้หิวเลย แต่เมื่อคำพูดของจู้หมิงเอ่ยออกไปแล้ว หากจะปฏิเสธอีกก็ดูเสียมารยาทเกินไป

ทำได้เพียงส่งสายตาตำหนิไปทางจู้หมิงในตอนที่ฮวาโยวเดินไปหยิบซาลาเปา

"มองฉันทำไม รีบมาจ่ายเงินสิ อย่าคิดจะกินของฟรีนะ"

จู้หมิงสแกนจ่ายเงินผ่านคิวอาร์โค้ดที่หน้าประตูโถง นึกถึงราคาซาลาเปาตอนที่ตัวเองเคยมากินก่อนหน้านี้ แล้วก็จ่ายเงินออกไป

คนอื่น ๆ ก็จ่ายราคาเดียวกันด้วย

"ซาลาเปาผักมันจะไปอร่อยสักแค่ไหนเชียว"

ครูคนหนึ่งบ่นพึมพำ