บทที่ 173

บทที่ 173

ระบบมองดูหนังสือที่เต็มไปด้วยคาถาเล่มหนึ่งมลายหายไปกับตาเช่นนั้น ยังคงรู้สึกเคลิบเคลิ้มอยู่บ้าง

เมื่อคิดว่ารางวัลที่โฮสต์ได้รับในครั้งนี้ถูกใช้หมดเกลี้ยงไปแบบนี้แล้ว มันช่างไม่เหมือนสไตล์ของโฮสต์จอมหน้าเลือดเลยสักนิด

ฮวาโยวกลับมาที่โฮมสเตย์ บันทึกคาถาและท่าทางทั้งหมดที่อยู่ในความทรงจำลงในสมองกลจนหมดสิ้น

ระบบตกตะลึงอย่างยิ่ง: 【สะกดไม่ผิดเลยสักตัว! เธอ……เพิ่งจะจำมันได้ทั้งหมดเลยงั้นเหรอ!? เธอไปจำมันได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?】

ฮวาโยวเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ "ก็ตอนที่ใช้เมื่อกี้นี้ไงล่ะ"

ฮวาโยวพิมพ์ชุดหนังสือชุดนี้ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

ประกายตาฉายแววหมายมั่นปั้นมือ

ใช้ครั้งเดียวแล้วพังทิ้งจะไปพออะไรกันเล่า

ในเมื่อตอนนี้เธอยังใช้ไม่ได้ แต่ก็ยังมีทังหว่าน เจี่ยวเจี่ยว และหลิงย่างไม่ใช่เหรอ