บทที่ 171

บทที่ 171

"ถ้าจะให้ฉันพูดนะ ถ้าไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้ยังอยู่ที่ชิงหานซาน ชิงหานซานคงได้พังพินาศแน่ ๆ แถมยังไม่มีใครกล้ามาแล้วด้วย สู้เอาไอ้สัตว์เดรัจฉานนี่ไปขายซะยังจะดีกว่า..."

ฮวาโยวรีบมาถึง ก็ได้ยินผู้ชายคนหนึ่งที่สวมเสื้อสีฟ้ากำลังมองสำรวจไปทางหลิงย่างแล้วพูดขึ้นมา

"พูดจาหมาไม่รับประทาน อ้าปากก็สัตว์เดรัจฉาน หุบปากก็สัตว์เดรัจฉาน ฉันว่าแกต่างหากที่เป็นสัตว์เดรัจฉาน!"

คนที่พูดประโยคนี้คือผู้ชายรูปร่างกำยำล่ำสันแถมยังมีรอยสัก เขาชูมือถือที่ถืออยู่ขึ้นมา "มานี่ พูดใส่ตรงนี้เลย นี่แหละคือหลักฐาน นายต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเอง!"

ผู้ชายเสื้อสีฟ้าที่ถูกด่าสาดเสียเทเสียไม่ใช่คนยอมคนเช่นกัน แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าพูดซ้ำหน้ากล้องอีก ได้แต่แข็งใจเถียงว่า "เธอไม่มีความเห็นอกเห็นใจเอาเสียเลย เรื่องที่คนแก่กับเด็กได้รับบาดเจ็บนี่มันไม่ใช่เรื่องจริงหรือไง"

"ฉันเป็นผู้รับผิดชอบของชิงหานซานค่ะ"

ตอนที่ฮวาโยวพูดประโยคนี้ เธอกวาดสายตาคมปลาบมองผู้ชายที่เพิ่งพูดเมื่อครู่แวบหนึ่ง ทำเอาผู้ชายเสื้อสีฟ้าสะท้านเยือกไปถึงต้นคอแล้วค่อยเบนสายตาหนี