บทที่ 159

บทที่ 159

"ลั่วลั่ว ลูก... พูดไม่ติดอ่างแล้ว!"

กู้หรานเอามือปิดปาก อุทานด้วยความประหลาดใจ

ฉาลั่วพยักหน้า "อาจารย์... พี่สาวสอนผมฝึกยุทธ์ แล้วก็ชวนผมพูดคุยเยอะมากครับ"

ฉาลั่วเผลอพลั้งปากหลุดคำเรียกเถ้าแก่น้อยในใจออกมาโดยไม่ทันระวังตัว

แต่อาจารย์บอกว่าเขายังเด็ก ดังนั้นต่อให้พูดผิดก็ไม่เป็นไร แก้ไขให้ถูกต้องก็พอแล้ว

ฉาลั่วเงยหน้าขึ้นดวงหน้าเล็กเต็มไปด้วยความจริงจังและเชื่อฟัง

โดยไม่รู้เลยว่า พ่อแม่ของตัวเองเกิดความสะเทือนใจมากแค่ไหนจากคำพูดที่หลุดปากออกไป

กู้หรานกับฉาอานสบตากัน

ในสายตานี้อัดแน่นไปด้วยข้อมูลมหาศาล