บทที่ 138

บทที่ 138

ซู่เจี่ยวเจี่ยวรีบรับมาทันที จากนั้นก็ยังคงบีบคางของเจ้าปีศาจ ยัดน้ำพุวิญญาณกรอกใส่ปากชุดใหญ่ด้วยความรวดเร็ว

ฮวาโยวที่ยืนมองอยู่ด้านข้าง จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าปีศาจตัวนี้น่าสลดใจอยู่ไม่น้อย

แต่การที่ซู่เจี่ยวเจี่ยวทำแบบนี้ ย่อมต้องมีเหตุผลของเขาอย่างแน่นอน

ฮวาโยว: [มั่นใจ]

ละมั่งฟื้นขึ้นมาแล้ว

เขารู้สึกว่าถ้าตัวเองยังไม่ยอมฟื้นขึ้นมาอีกคงต้องโดนต้นไม้หัวร้อนต้นนั้นเล่นงานจนตายแน่ ๆ

"แคก แคก แคก!"

ซู่เจี่ยวเจี่ยวทำเป็นหูทวนลม ยัดใบไม้ร่วงเข้าไปหนักมือยิ่งกว่าเดิม

"มีพลังวิญญาณ กินเข้าไปซะ!"