บทที่ 126

บทที่ 126

ในวินาทีที่ถูกโจมตีนั้น เจียงเจียงไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะมีสักวันหนึ่งที่พลังจิตสายโจมตีของฉีตั้นจะพุ่งเป้ามาที่เธอ

เขาอยากทำลายเธอ

เจียงเจียงมองทะลุความคิดของเขา

รูม่านตาของเธอหดเกร็งกะทันหันสะท้อนประกายความเย็นยะเยือกเข้ากระดูกดำ ในวินาทีที่ยกมือขึ้นบังใบหน้าไม่ทัน ความสิ้นหวังก็เอ่อล้นขึ้นมาในหัวใจของเธอ

คงจะเสียโฉมสินะ...

แต่อาวุธสังหารชิ้นนั้นกลับไม่พุ่งมาโดนใบหน้าของเธอ

เจียงเจียงมองเส้นผมสีทองที่ปลิวไสวอยู่ตรงหน้า

ที่แท้ มีฮีโร่ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าจริงๆ

อาวุธสังหารของฉีตั้นถูกปลดออกและร่วงหล่นลงมาอยู่ในมือของฮวาโยวแทน เขาถูกพลังที่กดขี่ข่มเหงไว้อย่างสมบูรณ์กระแทกลงกับพื้น ใบหน้าเสียดสีแนบชิดติดกับพื้นดินโดยไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อย