บทที่ 120

บทที่ 120

ข้อความของฉาอานไหลมาไม่ขาดสาย ไม่เพียงแต่ประธานเฉิงเท่านั้น แต่ยังมีหุ้นส่วนทางธุรกิจอีกหลากหลายที่ติดต่อเข้ามาเพื่อสอบถามเกี่ยวกับโฮมสเตย์หงส์เพลิง

ฉาอานเห็นแก่หน้าของเถ้าแก่น้อย จึงอดทนช่วยโปรโมตให้ทีละคนอย่างใจเย็น

จากนั้นก็แอบโอ้อวดความดีความชอบไปอีกหนึ่งยก

จนทำให้คนอื่น ๆ อยากจะลองมาพักดูบ้าง

คาดไม่ถึงว่าฉาอานจะสวนกลับมาประโยคหนึ่งในเวลานี้ว่า ไม่มีห้องแล้ว เต็มแล้ว

บรรดาผู้บริหารคนอื่น ๆ ที่ถูกจุดประกายความสนใจจนพากันแห่มา: นายมีมารยาทหน่อยไหมเนี่ย!

ในกลุ่มเพื่อนสนิทของฉาอานก็กำลังแท็กเรียกเขาอยู่เช่นกัน

ฉาอานกวาดสายตาอ่านข้อความยาวเหยียดก่อนหน้านี้อย่างรวดเร็ว ในบรรดาข้อความไร้สาระเหล่านั้น มีเพียงข้อความเดียวที่เขาเลือกตอบกลับ