บทที่ 97

บทที่ 97

ทว่า เจี่ยนเฟิงที่กำลังนึกย้อนถึงกระบวนการที่กดดันตนเสียจนขยับไม่ได้เมื่อช่วงก่อนหน้านี้ ถึงกับลืมสนใจเรื่องลงสนามแข่งไปเลย: "นั่นคือไทเก๊กเหรอ? วิชาที่เธอใช้จัดการฉันคือไทเก๊กเหรอ!"

ฮวาโยวพยักหน้า: "อืม ไทเก๊กนั่นแหละ"

ครูฝึกฮวาเป็นคนยอมรับออกมาเอง

ไม่มีใครคิดจะถามอีกแล้วว่าเรื่องจริงหรือเรื่องหลอก

เพราะเมื่อครู่นี้ครูฝึกฮวาได้สาธิตวิธีการใช้งานที่ถูกต้องของไทเก๊กให้ดูด้วยตัวเองแล้ว

ฮวาโยวกล่าวอย่างหนักแน่น: "ไทเก๊กก็คือวิชาหมัดมวยที่มีทั้งความสามารถในการโจมตีและการป้องกัน"

ชั่วขณะนั้น เหล่าครูฝึกที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างก็เงียบกริบลงทันที

ฮวาโยวสัมผัสได้ชัดเจนที่สุดว่า บรรยากาศภายในสนาม ณ ตอนนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างฉับพลัน ความกระวนกระวายใจและความฮึกเหิมกำลังลอยวนอยู่กลางอากาศ