บทที่ 87

บทที่ 87

จากนั้นหลังจากที่กล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจ เมื่อถึงตอนเย็นเธอก็โดนจับได้คาหนังคาเขา

ระบบโกรธจนขนฟู: 【……】

ฮวาโยวก้มหน้าลงอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว: "ฉันใช้เงินไปหมดแล้วนี่นา!"

ระบบ: 【……】

เลิกโกรธแล้ว

รู้สึกสลดใจเหลือเกิน

โฮสต์ที่น่าสงสารของฉันเอ๋ย ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าระบบคนนี้ไร้ความสามารถเองฮือๆ อำนาจหน้าที่ของเจ้าระบบคนนี้ต่ำเกินไปฮือๆ ถึงทำให้เธอต้องรู้สึกเสียดายเงินจนอยากจะแบ่งเงินหนึ่งเหรียญออกเป็นแปดส่วนเพื่อใช้จ่าย

อิ่นเหอหลังจากพูดคุยกับเถ้าแก่น้อยเสร็จก็กลับมาที่ห้อง คิดทบทวนและลังเลอยู่เป็นเวลานาน

เหมือนกับที่เถ้าแก่น้อยคิด ชีวิตนี้ของเธอนอกจากเรื่องที่ใบหน้าขึ้นสิวและโดนกลั่นแกล้งในโรงเรียน แถมยังหาหลักฐานมาเอาผิดพวกเขาไม่ได้เพราะพลังจิตของอีกฝ่ายนั้นพิเศษแล้ว เธอก็ไม่เคยต้องทนเจ็บช้ำน้ำใจใด ๆ อีกเลย