บทที่ 67

บทที่ 67

ตอนนี้กลับใช้อำนาจตามอำเภอใจ หากปล่อยให้สืบทอดบริษัทต่อไป มีแต่จะทำให้บริษัทพังครืนลงทีละขั้น

รากฐานอันยาวนานนับร้อยปีของตระกูล จะปล่อยให้ตกอยู่ในมือของคนประเภทนี้ไม่ได้เด็ดขาด

กระทั่ง……เยว่จงเริ่มคิดที่จะเปลี่ยนพินัยกรรมแบ่งทรัพย์สินที่เคยทำไว้ก่อนหน้านี้แล้วด้วยซ้ำ

บริษัทไหนเขาก็ไม่อยากแบ่งให้ลูกชายคนเล็กแล้ว สู้ยกเป็นเงินสดหรือหุ้นส่วนน้อยนิดให้เสียยังดี ส่วนของหลานชายค่อยยกให้อีกต่างหากในภายหลัง

ฟู่ฉีหาได้รู้ไม่ว่า สิ่งที่ตนเองทำลับหลังนั้นถูกพ่อสามีล่วงรู้เสียหมด

ยิ่งไม่รู้เลยว่า นี่คือฟางเส้นสุดท้ายที่ผลักดันให้พ่อสามีตัดสิทธิ์การแย่งชิงมรดกของตนเองและสามีทิ้งไป

ฮวาโยว ฮวาโยวพริบตาปริบ ๆ เห็นได้ชัดว่าพึงพอใจกับคำประเมินนี้มาก

ไม่เอาถ่านก็ดีแล้ว ไม่เอาถ่านเสียให้เข็ด จะได้เลิกเพ้อฝันถึงสิ่งที่ไม่ใช่ของตัวเองไปชั่วชีวิต