บทที่ 45

บทที่ 45

"คุณบอกว่าเป็นผู้จัดการทั่วไปของกลุ่มบริษัทเจิ้งงั้นหรือ"

ชายคนนั้นหัวเราะออกมา มองฮวาโยวด้วยสายตาแทะโลมชวนสะอิดสะเอียน "ประธานเจิ้งฉันรู้จักทุกคน ตอนนี้อยากจะมาเอาใจฉันเหรอ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้นะ เธอมานอนกับฉันสักคืนสิ"

นัยน์ตาหงส์ของฮวาโยวค่อยๆ กลั่นตัวเป็นความเย็นเยียบ เธอทำหน้าไร้อารมณ์แล้วกดโทรศัพท์สื่อสาร "ประธานเจิ้ง ที่นี่มีคนรู้จักคุณด้วยค่ะ"

ถูกนัยน์ตาเย็นชาคู่นั้นมองจนสันหลังวาบ พอตั้งสติได้ชายคนนั้นก็พลอยบันดาลโทสะด้วยความอับอาย ถลึงตาใส่แล้วก้าวเข้ามาประชิดตัวร่างผอมเพรียวขึ้นไปอีกไม่กี่ก้าว "แกหลอกผีใครวะ อยากโทรก็โทรไปสิ คิดว่าคนแซ่เจิ้งจะเป็นประธานเจิ้งหมดหรือไง ฉันอยากจะรอดูเหมือนกันว่าแกจะเรียกไอ้สวะที่ไหนออกมาได้"

เจ้าของร้านกระจอกๆ ในสถานที่แบบนี้จะไปรู้จักประธานเจิ้งได้ยังไงกัน

หึ ไกล่เกลี่ยแบบนี้ต้องเป็นแผนต้มตุ๋นแน่นอน