บทที่ 34

บทที่ 34

ดวงตาสองคู่จ้องตรงมาที่ฮวาโยวเขม็ง

ฮวาโยว: "..."

ในเมื่อพวกเขาพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว อีกทั้งเธอยังต้องทำภารกิจให้สำเร็จอีกด้วย ฮวาโยวจึงเอ่ยอย่างตรงไปตรงมาว่า "ก็ได้ค่ะ แต่ว่าฉันยังไม่มีใบประกอบวิชาชีพเชฟนะคะ"

"ไม่เป็นไร"

"ได้ค่ะ งั้นมันฝรั่งผัดแห้งของฉันชุดนี้เริ่มจะเย็นลงแล้ว เดี๋ยวฉันทำใหม่อีกรอบนะคะ รอสักครู่ค่ะ"

ฮวาโยวอุ้มไจ่ไจ๋กลับเข้าไปในห้องครัว อุ่นมื้อเที่ยงของเธอและไจ่ไจ๋ไว้ จากนั้นก็ตั้งกระทะใส่น้ำมันเริ่มทำเมนุมันฝรั่งผัดแห้ง

ไม่นานนัก กลิ่นหอมเย้ายวนชวนน้ำลายสอที่มีอิทธิพลรุนแรงก็โชยฟุ้งกระจายออกมาจากห้องครัว

ฮวาโยวถือจานมันฝรั่งผัดแห้งเดินเปิดประตูออกมา ทำเอาเกือบจะตกใจจนมือสั่นไปวูบหนึ่ง

ดวงตาสะดุดตาห้าหกคู่กำลังจ้องเขม็งมาที่—จานมันฝรั่งผัดแห้งในมือของเธอ