บทที่ 32

บทที่ 32

ปิดสมองกลแล้ว ฮวาโยวก็ไปทำอาหารให้ไจ่ไจ๋ที่เอาแต่คลอเคลียอยู่ข้างเท้ามานานแล้ว

"ไม่ดื่มนมผงจริงๆ เหรอเนี่ย"

ฮวาโยวถือถุงนมผงขึ้นมาถามด้วยความจริงจัง

ไจ่ไจ๋: ลูกฟ็อกซ์ที่กินข้าวฝีมือหม่ามี๊แล้ว ไม่มีทางอยากคุยกับมนุษย์ที่ยังไม่เคยลิ้มลองหรอกนะ

"อ๊าวๆ!"

ไม่กิน! จะกินข้าว!

ฮวาโยวอดรู้สึกเสียดายหน่อยๆ ไม่ได้

การให้ไจ่ไจ๋ดื่มนมจากชามนี่คือน่ารักสุดๆ ไปเลยนะ!

โดยเฉพาะตอนที่มันชอบทำจมูกเลอะนมแบบซุ่มซ่าม ตัวเองซุ่มซ่ามแท้ๆ แต่กลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด แถมยังทำหน้าเชิดชูคออย่างหยิ่งทะนงอีกต่างหาก