บทที่ 30

บทที่ 30

วัตถุดิบในห้องเรียนจำลองนั้นเป็นสิ่งสมมุติ พวกมันไม่มีรสชาติ แต่หนทางนอกเหนือจากนั้น ทุกอย่างล้วนเหมือนกับของจริง

ฮวาโยวไม่ได้รีบร้อนหั่นผักแล้วลงมือทำอาหารตามลำดับที่อาจารย์สอน

เธอรู้ดีว่าทำเช่นนั้นจะทำให้เกิดมะเขือยาวเผาถ่านขึ้นมาอีกรอบอย่างแน่นอน

ความขยันสามารถชดเชยความโง่เขลาได้

ทว่าก็ต้องขยันให้ถูกที่ด้วยเช่นกัน

ฮวาโยวไม่เคยเป็นคนไร้สมองและทำอะไรบุ่มบ่ามอยู่แล้ว

ดังนั้นสิ่งที่ระบบกังวลจึงไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน

นอกเหนือจากพลังจิตระดับ S ที่ได้มาอย่างราบรื่นแล้ว ชีวิตของฮวาโยวดูเหมือนจะไม่เคยมีช่วงเวลาแห่งความโชคดีเลย

ดังนั้นเธอจึงเป็นคนที่อดทนเก่งมากมาโดยตลอด