บทที่ 8

บทที่ 8

สงสัยเพราะทำนาเหนื่อยเกินไป ฮวาโยวเลยตื่นสาย

พูดให้ถูกคือ ไจ่ไจ๋หิวจนมาข่วนประตูแล้วต่างหาก

ฮวาโยวเอ่ยขอโทษเจ้าตัวน้อยพลางลูบหัวไปด้วย "แม่ผิดไปแล้วล่ะ..."

มืออีกข้างก็เกาใบหูของไจ่ไจ๋ พยายามทำให้เจ้าตัวน้อยลืมความจริงที่ว่าเธอเผลอนอนเพลิน

ถึงจะตื่นสาย แต่ก็ยังตื่นเร็วกว่าแขกอยู่ดี

ฮวาโยวเข้าใจได้ทันที ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้เตียงหลับสบาย

แขกในรอบนี้ล้วนแต่เป็นโรคเรื้อรังอย่างอาการนอนไม่หลับ กว่าจะหลับลงได้ไม่ใช่เรื่องง่าย จะให้รีบตื่นแต่เช้าก็คงไม่ยอมอยู่แล้ว

รู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่างไป...

ฮวาโยวพลันได้กลิ่นหอมของดอกไม้อ่อนหวานลอยอวลอยู่ในอากาศ ดอกไม้บานสะพรั่งชั่วข้ามคืน!