บทที่ 2

บทที่ 2

บ้านของตระกูลหลี่ไม่มีคนอยู่ ส่วนข้าวของของฮวาโยวก็มีน้อยมาก รวมเบ็ดเสร็จแล้วใช้กล่องมิติเก็บของเพียงกล่องเดียวก็จัดการได้หมด

สิ่งเดียวที่มีค่าคือจี้หยกรูปหงส์เพลิงที่เธอสวมไว้ที่คอมาตั้งแต่เกิด

เธอจำได้ว่าเพราะพี่สาวชอบ ฉีหลิงจึงกระชากมันออกจากคอของเธออย่างไร้ความลังเล

แต่ความจริงแล้วหลี่จูไม่ได้สวมมันเลยด้วยซ้ำ ฮวาโยวรู้ดีว่าอีกฝ่ายแค่ชอบแย่งชิงของของเธอ ไม่ได้ชอบจี้หยกมือสองชิ้นนี้จริงๆ เสียหน่อย

แต่นี่คือสิ่งล้ำค่าที่สุดของเธอ เธอต้องพกมันติดตัวไปด้วย

ในห้องของหลี่จู ฮวาโยวหาจี้หยกจนเจอที่ใต้เตียง

ฉีหลิงซื้อเครื่องประดับชิ้นใหม่ให้หลี่จูทุกสัปดาห์ แน่นอนว่าอีกฝ่ายย่อมมองไม่เห็นค่าจี้หยกของเธอ

เป็นความผิดของเธอเองในอดีตที่ปกป้องสิ่งของของตัวเองไม่ได้

นับจากนี้เป็นต้นไป เธอย่อมไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแย่งชิงทุกสิ่งที่ เป็นของเธอไปได้อีก