เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 403 ตอนพิเศษฟรี 4 สายใยพ่อลูก พบพรากมีคราว
“นายน้อย! นายน้อย!”
พอเช้าตรู่ ภายในจวนอ๋องเฮ่อหน่าลาก็เริ่มส่งเสียงร้องเรียกตามหาคนเช่นนี้อีกครั้ง เสียงหนึ่งรับต่ออีกเสียงหนึ่ง ดังก้องสลับกันไปมา
ตั้งแต่เรือนชั้นนอกไปจนถึงห้องชั้นใน จากประตูด้านในไปจนถึงประตูด้านนอก บ่าวไพร่ทุกคนต่างหยุดงานในมือ เพื่อจะได้พบดวงใจของท่านอ๋องอาวุโสกับท่านฟูจิ้นผู้เฒ่าให้เร็วขึ้น เจ้าตัวน้อยที่ทุกคนทะนุถนอมอย่างยิ่ง เฮ่อหน่าลา เฟิงสือ
แม้ด้านนอกเรือนจะวุ่นวายราวกับหม้อต้มเดือด แต่ภายในเรือนของอวี้หนิงกลับสงบเงียบเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรเสีย บัดนี้อวี้หนิงก็เป็นพระชายาเอกของท่านอ๋องเฮ่อหน่าลา ทั้งยังได้รับความโปรดปรานยิ่งนัก ไม่มีผู้ใดกล้านำเรื่องกลุ้มใจที่กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วมารบกวนนาง หากหลังจากอวี้หนิงตาบอดแล้วประสาทการได้ยินไม่เฉียบคมขึ้น บางทีต่อให้เฟิงสือถูกพบตัวแล้ว นางก็คงยังไม่รู้เลยว่าบุตรชายของตนกำลังเอาแต่ใจอยู่ในจวนอ๋อง จู่ ๆ ก็หายไปจากโลกนี้เสียอย่างนั้น
“เสี่ยวไฉ พบคนหรือยัง?”
อวี้หนิงได้ยินเสียงหอบหายใจดังใกล้เข้ามาในห้อง จึงเงยหน้า ดวงตาที่ไร้แววตื่นรู้พลางเอ่ยถาม
“เฟิงสือ ยังหาไม่พบขอรับ”
นางรออยู่นาน คำตอบที่ได้รับกลับเป็นเสียงของสามี เฮ่อหน่าลา อวิ๋นหลิว เห็นได้ชัดว่าเขาเพิ่งมาถึงได้ไม่นาน พอถึงหน้าประตูก็ส่งเสี่ยวไฉออกไปเสียแล้ว