เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 386 ดอกไห่ถังยังคงเดิม (2)
เมื่อเห็นว่าซิ่งเอ๋อร์ออกไปแล้ว อวี้หนิงก็เพียงนั่งรอเงียบ ๆ อยู่ในลานเรือน ช่วงฤดูกาลนี้ ดอกเหมยสีขาวประปรายเริ่มบานในลานเรือนเล็ก ๆ ของนาง นางรู้สึกว่าดอกไม้บานเร็วไปอยู่บ้าง
ได้กลิ่นหอมของดอกไม้ที่ลอยมาแผ่วเบาราวมีราวไม่มี อวี้หนิงก็อดทอดถอนใจไม่ได้ นางได้แต่หวังว่าดอกเหมยจะบานช้าลงอีกสักหน่อย จะได้ทันวันส่งท้ายปีเก่า แล้วชมเหมยกับอวิ๋นหลิวในลานเรือนเล็ก ๆ แห่งนี้
ขณะที่กำลังคิดอยู่ สิงเอ๋อร์ก็รีบกลับมาแล้ว
คิ้วที่ขมวดมุ่นบ่งบอกว่า สาวใช้ผู้น้อยคนนั้นคงถูกตีไม่น้อย
“เกิดอะไรขึ้น?”
“คุณหนู ดูเหมือนสาวใช้คนสนิทคนหนึ่งในเรือนหลักของท่านฟูจิ้นผู้เฒ่ากำลังลงโทษสาวใช้ผู้น้อยอยู่เจ้าค่ะ ไม่รู้ว่าจงใจหรือไม่ เหตุใดถึงมาอยู่ตรงปากทางสวนของพวกเรา”