กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 373 เผชิญหน้าประชิดตัว (3)
ค่ำคืนนี้สงบเงียบยิ่ง
ทว่าอากาศกลางเดือนสิบเอ็ดแปรปรวนรวดเร็ว กลางวันยังมีแสงแดดเจิดจ้า บัดนี้กลับมีลมสารทพัดมาเป็นระลอก
อวี้หนิงนั่งเหม่ออยู่ในเรือนไผ่เพียงลำพัง จู่ ๆ ก็รู้สึกหนาวขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนำเสื้อคลุมตัวหนาที่อวิ่นหลิวมอบให้มาสวม ทันทีที่เนื้อผ้าสัมผัสกาย หัวใจของนางก็พลอยอบอุ่นขึ้นมาด้วย
เบื้องหน้านางคือโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวนั้น