กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 พบกันบนทางแคบ (2)
“สะกดรอยตาม?”
หว่านโหรวขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
“ขอรับ เป็นการสะกดรอยจริง ๆ ไป๋หยางเป็นคนบอกข้าเอง ดังนั้น...พวกเราจึงอ้อมเป็นวงก่อนจะเข้ามาในเรือนพัก ถึงได้เสียเวลาไปบ้าง”
ตอนนี้ไป๋หงกำลังขบคิดอย่างหนักว่าตนเคยล่วงเกินใครในวงการค้าหรือผูกแค้นกับใครไว้หรือไม่ เขาไม่ได้คิดเลยว่าคนที่สะกดรอยตามเขามาแท้จริงแล้วต้องการตามหาหว่านโหรว
เมื่อเห็นท่าทางของไป๋หงที่ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด หว่านโหรวก็ทั้งเป็นห่วงและจนปัญญา
ในที่สุดก็มาแล้วหรือ?
นางไม่รู้ว่าตนเผยพิรุธตรงไหน แต่เป็นไปได้มากว่าคนที่สะกดรอยตามไป๋หงมาเพื่อหานาง