กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 ลิขิตสวรรค์เล่นตลก (1)
ปีใหม่ผ่านพ้นไปแล้ว ทว่าในป่าไผ่ของอารามซานชิงกลับยังไม่คืนสู่ความสงบดังเช่นวันวาน แม้ราตรีจะยังไม่ดึกนัก แต่จากเรือนไผ่ก็ยังลอยกลิ่นหอมของเกี๊ยวและอาหารมาเป็นระลอก หากเพ่งมองผ่านช่องว่างของเรือนไผ่เข้าไป จะเห็นเงาร่างคนขยับไหวอยู่ เป็นร่างงามในชุดสีเขียว ส่วนร่างสีขาวร่างหนึ่งนั่งนิ่งอยู่ข้างโต๊ะ
“มา ๆ คุณหนู นี่คือเกี๊ยวไส้ผักกาดขาวที่ท่านโปรดที่สุด ข้าเชิญพ่อครัวในจวนอ๋องมาสับให้ละเอียดมาก ๆ ทั้งยังรีดน้ำออกจากไส้ผักกาดขาวกับเนื้อเสียก่อนแล้วค่อยห่อด้วย”