กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293 ใจอ้อไผ่ ใครเล่าหยั่งถึง (14)
เป็นเรื่องสมุดบัญชีอีกแล้วหรือ
อวี้หนิงประหลาดใจในใจ อ่านแผ่นกระดาษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนเงยหน้ามองจางจื่อถิง
“จื่อถิง เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านี่เป็นของที่คนลักพาตัวหลินหลางส่งมา”
“พวกเขาไม่ได้ส่งมาแค่แผ่นกระดาษเท่านั้น”
จางจื่อถิงฟังแล้วมีสีหน้าเจ็บปวด เขาล้วงหวีเล็กอันประณีตออกมาจากอกเสื้อ
“นี่คือ...หวีที่ข้ามอบให้หลินหลาง”
อวี้หนิงก้มลง เห็นหวีเล็กสีขาวสะอาดวางนิ่งอยู่บนมือของจางจื่อถิง แต่มือของเขากลับสั่นอย่างเห็นได้ชัด
หลินหลางจะพกของที่เจ้าให้ติดตัวไว้ด้วยหรือ
ในใจอวี้หนิงไม่ค่อยเชื่อนัก แต่เมื่อเห็นจางจื่อถิงลนลานเสียขนาดนั้น นางก็ไม่สะดวกจะพูดออกไป ยามนี้พูดอะไรไปก็มีแต่จะทำให้อารมณ์ของจื่อถิงยิ่งพลุ่งพล่าน