กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 ใจอ้อไผ่ ใครเล่าหยั่งถึง (12)
อู๋เยวี่ยเพิ่งจากไป อวิ๋นหลิวก็ตามเข้าประตูมา พอเห็นกระดานหมากที่ยังเล่นไม่จบและยังไม่มีผู้แพ้ชนะวางทิ้งไว้อย่างหงอยเหงาบนโต๊ะ ดูเหมือนอวี้หนิงจะสะดุ้งตอนเขาเปิดประตูเข้ามา หรือบางทีอาจเป็นเพราะเสียงเปิดประตูดังเกินไป
อวิ๋นหลิวคิดเช่นนั้น ราวกับกล่อมตัวเองให้เชื่อ อย่างน้อยก็ยังดีกว่าการยืนยันว่ามีคนแปลกหน้าเคยมาที่ห้องของอวี้หนิง เพราะเพียงคิดว่าหนิงซินมีเรื่องปิดบังเขา เขาก็รู้สึกเหมือนมีอะไรติดคอและไม่สบายใจอยู่บ้าง
บางครั้งการแสร้งโง่เขลาก็เป็นเรื่องยาก ทว่าความล้ำค่าอยู่ตรงคำว่าโง่เขลานี่เอง
“กำลังทำอะไรอยู่?”