กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 คลื่นใต้น้ำโหมกระหน่ำ ภัยซ่อนเร้นแล้ว (4)
หลายวันมานี้ หากเถ้าแก่อู๋มีเวลาว่าง เขาก็จะไปนั่งรออยู่ในร้านเครื่องหยกเล็ก ๆ ที่ไม่สะดุดตาข้างอาคารประตูหน้า เขาไม่เลือกซื้อของ ไม่พูดคุยกับเถ้าแก่ และไม่ได้นั่งในที่สาธารณะ ทุกครั้งที่ไป เขาจะลอบเข้าไปนั่งนิ่ง ๆ เพียงลำพังในห้องด้านใน
เห็นได้ชัดว่าเถ้าแก่อู๋กำลังรอใครบางคน คนผู้นั้นอยากพบเขาย่อมทำได้ง่าย แต่หากเขาอยากพบคนผู้นั้นกลับยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์ ถึงกระนั้นเถ้าแก่อู๋ก็ยังอดทนมาที่นี่ รอวันแล้ววันเล่า ดูท่าคงไม่ยอมเลิกราจนกว่าจะได้พบคนลึกลับผู้นี้
ชาผ่านไปสามรอบแล้ว ครั้นเถ้าแก่อู๋ยกกาขึ้นจะรินชาอีกครั้ง ก็พบว่าชาในกาหมดแล้ว เขาค่อย ๆ วางชุดน้ำชาลง พลางถอนหายใจแผ่วเบา
ดูท่าวันนี้การรอคอยก็จะคว้าน้ำเหลวอีกแล้ว