กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 กระแสคลื่นใต้น้ำปั่นป่วน ภัยซ่อนเร้นแล้ว (1)
“เจ้าว่าอย่างไรนะ?”
อวี้หนิงคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าจะมีเสียงถามกลับด้วยความตกใจ แต่ไม่คิดว่ามันจะดังมาจากด้านหลัง นางหันกลับไปอย่างแข็งทื่อ แล้วเห็นฝูเซิงจูงหน่วนตง มือข้างหนึ่งถือห่อสัมภาระ สีหน้าเย็นชาขณะจ้องมองนาง
“…พี่…พี่ฝูเซิง…”
อวี้หนิงเองก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ทุกครั้งที่เห็นฝูเซิงทำหน้าขรึม นางก็จะกลายเป็นเด็กหญิงตัวน้อยเมื่อหลายปีก่อนขึ้นมา รู้สึกเขินอาย หวาดกลัว และยำเกรงเขายิ่งกว่าอย่างอื่น