เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 260 มีรักกลับวุ่นวายไม่รู้จบ (1)
อวี้หนิงมองอวิ๋นหลิวพาฝานอินเข้าเมืองชั้นใน ชั่วขณะนั้นนางไม่รู้จริง ๆ ว่าควรทำอย่างไร คนในเมืองชั้นในเป็นอะไรกันไปหมด? อวี้หนิงมองไม่ออกโดยสิ้นเชิง
คนที่ควรมารับฝานอินไปกลับไม่มา ส่วนคนที่เดิมทีไม่มีทางทำเรื่องเช่นนี้กลับทำลงไป พออวี้หนิงฟื้นจากความตกตะลึง สิ่งแรกที่อยากทำก็คือพุ่งเข้าไปถามให้รู้เรื่อง
หรือเขาไม่รู้ว่าการที่ฝานอินเข้าเมืองชั้นในนั้นอันตรายเพียงใด? ยิ่งนางอยู่ที่นั่นนาน ก็ยิ่งมีโอกาสถูกคนจำได้มากขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น คนฉลาดที่รู้จักรักษาตัวรอดย่อมไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องเช่นนี้ เหตุใดปกติเขาฉลาดนัก แต่วันนี้กลับทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้?
อวี้หนิงมีคำถามมากมายที่อยากถามให้กระจ่าง แต่ก็ข่มแรงกระตุ้นของตนไว้อย่างหนัก ได้แต่ยืนนิ่ง มองผ่านม่านฝนดูรถม้าค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไป จนลับตา
“ไป พวกเรากลับกันเถิด” อวี้หนิงหันหลังกลับ ขึ้นรถม้าของตนด้วย