กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 239 พลิกมือเป็นเมฆ คว่ำมือเป็นฝน (6)
เครื่องประดับหยกห้อยเอวที่แตกชิ้นนั้นดูคล้ายของจางจื่อถิง มิใช่เรื่องบังเอิญ แท้จริงแล้วมันเป็นหนึ่งในตัวอย่างหลายชิ้นที่จางจื่อถิงมอบให้เถ้าแก่เซี่ยอย่างไม่ได้ใส่ใจ ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือไม่ หรือบางทีอาจเป็นชะตาฟ้าลิขิต เถ้าแก่เซี่ยกลับหยิบชิ้นที่คล้ายกับเครื่องประดับซึ่งจางจื่อถิงห้อยติดตัว แล้วนำไปมอบให้ผู้อื่นพอดี