กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215 ใจเจ้าดั่งใจข้า (14)
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด อวี้หนิงกอดร่างอวิ๋นหลิวไว้แน่น หลับตาอยู่จนกระทั่งไม่ได้ยินเสียงดินถล่มอีกแม้แต่น้อย จึงกล้าเงยหน้าขึ้นมาดูสถานการณ์ กองไฟที่เพิ่งจุดขึ้นข้างกายยังคงลุกไหม้ช้า ๆ อวี้หนิงมองความเงียบงันรอบด้านแล้วอดเหม่อลอยไม่ได้