เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 ตัดขาดบุญคุณและไมตรี (จบบริบูรณ์)
เซียงเอ๋อร์กอดกระปุกยานัตถุ์ที่เก็บมาได้ไว้แนบอก ข้างในบรรจุสิ่งใดก็ไม่รู้ แล้วรีบร้อนกลับไปยังห้องของหลินหลาง ก่อนเข้าประตูยังอุตส่าห์กวาดตามองรอบด้านว่ามีใครตามมาหรือไม่ ครั้นแน่ใจแล้วจึงปิดประตูลงอย่างวางใจ
“เป็นอย่างไรบ้าง เขามาหรือยัง?” หลินหลางกำลังแต่งหน้าอยู่ พอเห็นเซียงเอ๋อร์เข้ามา นางก็เดินเข้าไปหาทันทีโดยยังไม่ทันได้วางดินสอเขียนคิ้ว
เซียงเอ๋อร์ส่ายหน้า พาหลินหลางที่ประหม่าเกินเหตุไปนั่งหน้าโต๊ะแต่งหน้า แล้วบรรจงเขียนคิ้วให้นางต่อ คิ้วของหลินหลางงามเป็นธรรมชาติ ได้รูปจันทร์เสี้ยวมาตั้งแต่เกิด เพียงตวัดดินสอไม่กี่ครั้ง เงาร่างงามสะคราญก็ปรากฏขึ้นในกระจก เซียงเอ๋อร์ยิ้มอย่างพึงพอใจ “คุณหนูไม่ต้องตื่นเต้นถึงเพียงนี้ ค่อย ๆ รอไปก็พอ อีกประเดี๋ยวก็จะเริ่มกิจการแล้ว เขาไม่กล้ามาตอนนี้หรอก คุณหนูตั้งใจแสดงเปิดตัวประจำเดือนนี้ให้ดีก็พอ”
หลินหลางพยักหน้าอย่างกระวนกระวาย
……
ราตรีล่วงลึก ย่านปาต้าหูถงยังคงรื่นเริงสำเริงสำราญ โคมไฟสว่างไสวขึ้นทั่วทุกแห่ง
ในตรอกแห่งหนึ่งหลังประตูเล็กของหอห้ามหวน เงาดำสองร่างกำลังเผชิญหน้ากันเงียบ ๆ