เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 เส้นทางไม่หวนกลับ (3)
แม้อวิ๋นซวงในยามนี้จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่บางครั้งก็ยังเผยนิสัยซุกซนเหมือนเด็กในวันวาน ชอบหยอกเย้าผู้อื่นอยู่บ้าง นางยิ้มพลางเหลือบมองเฉี่ยวเอ๋อร์ที่กำลังตื่นเต้นจนลนลาน แล้วทำท่าจะลุกขึ้น เสียงเสียดสีกันของเสื้อผ้ากับข้าวของดังเกินจริง จนเด่นชัดเป็นพิเศษในห้องอันเงียบสงบ อวิ๋นซวงปรายตามอง เห็นคนที่แอบฟังอยู่ข้างนอกสะดุ้งอย่างเห็นได้ชัด ทว่ายังคงใจกล้าไม่ยอมไปไหน นางจึงค่อย ๆ ก้าวไปทางประตูทีละก้าว
“แหม ดูสิว่ามีเรื่องวุ่นวายมากมายเพียงใด ข้าไม่ได้ออกไปเดินเล่นข้างนอกมาทั้งวันแล้ว” อวิ๋นซวงกล่าวยิ้ม ๆ น้ำเสียงดังกว่าปกติอยู่หลายส่วน “เฉี่ยวเอ๋อร์ เจ้าเพิ่งกลับมาจากข้างนอก มิสู้พาข้าออกไปชมสักหน่อยเป็นไร ให้ข้าได้เห็นทิวทัศน์งดงามที่เจ้าเห็นบ้าง” กล่าวถึงตรงนี้ อวิ๋นซวงก็หยุดยืนห่างจากประตูห้องพอเหมาะพอดี ก่อนหันมายิ้มให้เฉี่ยวเอ๋อร์