กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก (6)
หยุนหลิวได้ยินแล้วก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาคิดว่าหากเสิ่นหนิงซินมาจริง ตนคงไม่มีทางไม่รู้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะได้พบเขาหรือไม่
เขาจึงถามพ่อบ้านถึงเวลาที่แน่ชัด “นางมาตอนไหน”