กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 เมื่อรักแรกแย้ม (7)
ย่าเกอคิดว่า ด้วยบารมีของตนและกำลังทรัพย์กับกำลังคนของจวนอ๋องคูหลุน การตามหาคนที่ยืนยันได้แล้วว่าอยู่ในเมืองชั้นในสักคนคงไม่ใช่เรื่องยาก แต่หลังจากส่งคนออกไปสืบอยู่หลายวัน กลับไร้ข่าวคราวราวกับหินจมทะเล เรื่องนี้ไม่เพียงทำให้อวี้หรงกระวนกระวายใจ ย่าเกอเองก็เริ่มนั่งไม่ติด ตามเหตุผลแล้ว หากยึดตามคำบรรยายของอวี้หรง ชายผู้นั้นหน้าตาโดดเด่นและสวมชุดเป้ยเล่อ ย่อมเป็นชนชั้นสูงชาวแมนจูหรือมองโกล ในเมืองชั้นในมีจวนอ๋องมากมาย แต่ชนชั้นสูงชาวแมนจูหรือมองโกลมีอยู่น้อยนิด จึงไม่น่าจะตามหายาก ทว่าชายลึกลับผู้นี้กลับราวกับหายสาบสูญ คนของย่าเกอแทบพลิกหาไปทั่วเมืองชั้นในแล้ว แต่กลับไม่พบแม้ร่องรอย