กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 ชุมนุมไร้เทียมทาน (จบ)
“อู๋เยว่? เหตุใดเจ้าถึง…” อวี้หนิงมองบุรุษที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม พลันรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
“ข้านั่งอยู่บนหลังคาห้องเจ้าเกือบครึ่งคืนแล้ว เห็นเจ้าค้นหาของอย่างเอาเป็นเอาตาย ต่อมาก็มีคนมา ข้าจึงไม่ได้ลงไป” อู๋เยว่ใช้ด้ามกระบี่ชี้ขึ้นไปด้านบน มุมปากยกยิ้มบาง ๆ